De zomer ligt bedolven onder een dikke laag witte smurrie. Het voelt haast symbolisch in deze stugge coronatijd. Voorlopig nog geen wapperende zomerjurken. Voordat het écht gaat zomeren zullen er nog flink wat stappen gezet moeten worden.

Het beeld 'Zomer' is af en ik ben nu bezig met het maken van de mal. Nog even flink de schouders eronder. Als ik doorwerk kan het wasmodel misschien nog net voor de kerst de uitstookoven in en wordt het hoogstwaarschijnlijk in januari gegoten. Zo is het: de zomer wordt in de winter gemaakt.

Ken je dat gezegde 'Op een roze wolk zitten'?
Die boom is voor mij een soort wolkenboom geworden en gaf me associaties met tekstballonnetjes. Een gedachtenboom. En zo kwam van het een het ander. Toen ik de figuurtjes af had kon ik het niet laten om in één van de wolkjes het kind van hun dromen af te beelden. En ik geloof dat ik nog nooit zó op de millimeter heb geboetseerd. Ja, kleine kindjes zijn echt klein!

Levenscyclus. Wacht maar, groei maar, straks kom je tot bloei.