Ik heb iets met voeten, ze lopen als een rode draad door mijn werk heen. Het is een mooie metafoor voor de levensreis die we afleggen, met alle ups en downs die daar bij horen. Even heb ik gedacht om de voetjes in dit beeld ook daadwerkelijk over een grillige vorm te laten lopen. Want zo is het leven, we kennen vele ups en downs. Maar ik kwam uiteindelijk toch uit bij de eeuwigheidswaarde van de cirkel. Tot stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren. We geven het leven als een estafettestokje door. Perpetuum mobile.
 
Hoe dat precies moet, een levensreis afleggen, dat weet niemand. Het is een ketting aan gebeurtenissen en ervaringen. Je komt ergens vandaan en reist ergens naar toe. Bij elke afslag maak je weer keuzes. Soms valt er niks te kiezen. Sommige dingen overkomen je. De mooie dingen wil je koesteren, de pijnlijke ervaringen wil je verwerken en achter je laten. Roeien met de riemen die je hebt, tel je zegeningen, behoud het goede. Het zijn van die typische gemeenplaatsen. Maar toch ook zo waar. Ieder mens verlangt naar een leven in vrijheid. Elk leven heeft een oorsprong. Vrij zijn in gebondenheid met behoudt van het hoede, is dat niet waar ieder mens naar verlangt?
 
We wandelen door de tijd, hollen, rennen, vliegen achter elkaar aan, zijn druk, zoeken en streven. Maar wat zoeken we dan precies? Welke schatten zijn we eigenlijk allemaal aan het verzamelen? En wat blijft er over als we onze ogen sluiten? Wat zijn de innerlijke schatten die we hebben verzameld aan het eind van ons leven?
 
Toen ik dit beeld maakte realiseerde ik me dat als je een beeld Schatbewaarders noemt je wel moeten zorgen dat er ook écht sprake is van een schat. En dus heb ik gekozen voor bladgoud. Met een engelengeduld heb ik zitten vergulden en het bleek een uiterst fijn precisieklusje te zijn, waarbij ik geen kruimeltje wilde verspillen, want het goudboekje dat ik gebruikte bevatte 23,75 karaats Dubbel Torengoud, een bijzondere legering van goud en platina, speciaal voor buitenvergulding.
 
Inmiddels staat het beeld in Beelden in Gees. De gouden bundeltjes blinken in de zon, de tuin staat in volle bloei. Ja, dit voelt heel rijk, ik voel mij een echte Schatbewaardster. Maar de hamvraag blijft: van materiële of van immateriële zaken?
 
www.beeldeningees.nl
 
 
 

Reageer op dit bericht